| ผู้ที่โพสต์ |
นิตยสารธุรกิจสัตว์น้ำ :: ปลากะพงขาวเพื่อการค้า  |
web
โพสต์: 418 |
 โพสต์เมื่อ: 12/02/2008-18:40 GMT+7
โดย ปัทวี บัวทอง วิทยาลัยประมงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์
เมื่อกลางปี 2550 ผู้เขียนได้รับเชิญจากผู้ค้าปัจจัยสัตว์น้ำรายหนึ่งเข้าร่วมสัมมนา การเลี้ยงปลากะพงขาวในบ่อกุ้งเก่า ซึ่งการเข้าร่วมสัมมนาในครั้งนี้ได้สาระสำคัญว่า บริษัทดังกล่าวส่งเสริม สนับสนุนให้เกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งที่ปล่อยบ่อให้ร้าง กลับมาใช้บ่อเลี้ยงสัตว์น้ำอีกครั้ง โดยส่งเสริมให้เลี้ยงปลากะพงขาว ซึ่งบริษัทดังกล่าวได้ทำสัญญาค้าขายล่วงหน้ากับห้องเย็นที่รวบรวมสินค้าเพื่อการส่งออกรายหนึ่ง ซึ่งจากการสัมมนาในครั้งนั้น ผู้เขียนเองก็ยังคาดการณ์สถานการณ์ปลากะพงได้ไม่ชัดเจนมากนัก
เมื่อช่วงเทศกาลปีใหม่ที่ผ่านมา ผู้เขียนได้มีโอกาสไปทำธุระที่จังหวัดสงขลา นครศรีธรรมราช และสุราษฎร์ธานี พบว่าปัจจุบันเกษตรกรผู้เลี้ยงปลาได้สนใจหันมาเลี้ยงปลากะพงขาวกันมากขึ้น ซึ่งจากการสอบถามผู้จำหน่ายลูกพันธุ์ปลากะพงขาวหลายๆรายในพื้นที่พบว่า ส่วนใหญ่พื้นที่การเลี้ยงจะกระจายไปในพื้นที่ต่างๆทั้งจังหวัดชุมพร ระนอง พังงา สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช ตลอดไปถึงจังหวัดสงขลาและสตูล ซึ่งพื้นที่การเลี้ยงมีทั้งพื้นที่น้ำจืดและพื้นที่น้ำกร่อย
ก่อนที่จะนำเสนอต่อเกี่ยวกับการเลี้ยงปลากะพงขาว ผู้เขียนขอเตือนบรรดาเกษตรกรผู้เลี้ยงสักเล็กน้อย ซึ่งโดยรวมแล้วผู้เขียนก็ขอเป็นกำลังใจให้กับเกษตรกรผู้เลี้ยงทุกๆคนที่กำลังเริ่มทำธุรกิจการเลี้ยงปลากะพงขาว ขอให้เกษตรกรผู้เลี้ยงทุกคนพยายามศึกษาทิศทางตลาด หรือถ้าเป็นไปได้ พยายามมองตลาดล่วงหน้าไว้ก่อน ก่อนที่จะตัดสินใจเลี้ยงกันอย่างจริงจัง และต้องไม่ลืมว่า อาชีพการเลี้ยงสัตว์น้ำทุกชนิดเป็นวิทยาศาสตร์ ดังนั้นต้องหมั่นศึกษาหาความรู้ให้ถ่องแท้ก่อน เพราะต้องไม่ลืมว่า ทุกขั้นตอนของการเลี้ยงก็คือเงินทุน ถึงตรงนี้ผู้เขียนจึงขอนำท่านผู้อ่านทุกท่านมารู้จักปลากะพงขาวโดยย่อ
ปลากะพงขาวเป็นปลา 2 น้ำที่อาศัยอยู่ได้ทั้งน้ำจืดและน้ำเค็ม ทั้งนี้ในธรรมชาติ ปลากะพงขาวจะอาศัยอยู่บริเวณปากแม่น้ำ และเมื่อเติบโตเต็มวัยหรือวัยเจริญพันธุ์ ก็จะอพยพไปบริเวณน้ำเค็มและจะผสมพันธุ์วางไข่บริเวณน้ำเค็ม จากนั้นเมื่อปลาฟักออกเป็นตัวจะอพยพเคลื่อนย้ายกลับเข้าสู่บริเวณปากแม่น้ำอีกครั้ง และจะเจริญเติบโตจนเต็มวัย แล้วเดินทางออกไปผสมพันธุ์วางไข่ในน้ำเค็ม เป็นวัฏจักรหมุนเวียนเรื่อยไป จากการที่ปลากะพงขาวอาศัยอยู่บริเวณปากแม่น้ำซึ่งเป็นบริเวณที่เกิดการเปลี่ยนแปลงความเป็นกรดด่าง ดังนั้นปลากะพงขาวจึงถือได้ว่าเป็นปลาที่ทนต่อความเปลี่ยนแปลงของความเค็มได้ในช่วงกว้าง ซึ่งจากคุณสมบัติดังกล่าว เกษตรกรสามารถนำปลากะพงขาวไปเลี้ยงได้ทั้งน้ำจืดและน้ำกร่อย
ในปัจจุบันรูปแบบการเลี้ยงปลากะพงขาวที่นิยมเลี้ยงมี 2 รูปแบบด้วยกันคือ
1.การเลี้ยงในกระชัง โดยพื้นที่หรือบริเวณที่จะเลี้ยงควรเป็นบริเวณที่กระแสคลื่นลมไม่แรงมากนัก และกระแสน้ำควรมีการหมุนเวียนถ่ายเทได้ และในรอบวันกระแสน้ำไม่ควรจะเปลี่ยนแปลงมากนัก ตลอดทั้งแหล่งน้ำที่เลี้ยงไม่ควรเป็นแหล่งรองรับน้ำเสียจากแหล่งอุตสาหกรรม ซึ่งหลังจากเลือกทำเลในการวางกระชังเรียบร้อยแล้ว ก็ให้ทำความสะอาดพื้นแหล่งน้ำบริเวณที่จะวางกระชัง เอากิ่งไม้หรือเศษวัสดุออกให้หมด แล้วจึงวางกระชัง สำหรับรูปแบบของกระชังนั้นมีทั้งกระชังทุ่นลอยและปักหลักผูกกระชัง โดยกระชังทุ่นลอยนิยมใช้บริเวณกระแสน้ำขึ้นลงแตกต่างกันมาก ส่วนการปักหลักผูกกระชังจะทำในบริเวณกระแสน้ำขึ้นลงไม่มากนัก
สำหรับตาลวดที่นำมาทำกระชังควรเป็นตาลวดที่ไม่ถี่จนเกินไป เพราะจะทำให้ตะกอนและสาหร่ายจับตาอวน ทำให้อวนผุได้ง่าย และการถ่ายเทของน้ำก็ไม่สะดวก แต่การเลือกขนาดตาอวนควรเลือกขนาดตาที่เล็กกว่าขนาดตัวปลาเล็กน้อย การเลี้ยงแบบนี้ควรหมั่นทำความสะอาดกระชัง โดยการย้ายปลาและขัดกระชังสัปดาห์ละครั้ง และหมั่นตรวจสอบการทำลายตาอวนของสัตว์น้ำจากภายนอก ซึ่งถ้าพบให้รีบซ่อมแซมทันที สำหรับจำนวนปลาที่ปล่อยขึ้นอยู่กับความสามารถในการหมุนเวียนของน้ำ โดยปกติจะอยู่ที่ประมาณ 3-5 ตัว/ตารางเมตร
2.การเลี้ยงในบ่อดิน รูปแบบการเลี้ยงในบ่อดินก็เหมือนกับการเตรียมบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำโดยทั่วไป ซึ่งเมื่อเตรียมบ่อพร้อมแล้ว ก็นำปลามาปล่อยได้ทันที แต่ก่อนที่จะนำลุกปลามาปล่อย ต้องตรวจเช็คความเค็มของน้ำในบ่อเลี้ยงก่อน จากนั้นจึงสั่งให้โรงเพาะฟักช่วยปรับความเค็มให้ ส่วนอัตราการปล่อยจะนิยมปล่อยที่ประมาณ 1-2 ตัว/ตารางเมตร แต่ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการจัดการของผู้เลี้ยง หากมีระบบการเปลี่ยนถ่ายน้ำดี มีการเติมออกซิเจน อัตราการปล่อยก็อาจจะหนาแน่นมากกว่านี้
อาหารและการให้อาหาร
ปลากะพงขาวเป็นปลาที่มีนิสัยการกินสิ่งมีชีวิตเป็นอาหาร ดังนั้นในการนำปลากะพงขาวมาเลี้ยง จึงนิยมนำปลาสดมาให้ปลากะพงขาวกิน โดยในขณะที่ลูกปลายังเล็ก การนำปลาสดมาให้ปลากินต้องบดละเอียดก่อน จากนั้นจึงค่อยๆปรับมาเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่มากขึ้น จนถึงการให้ปลาสดทั้งตัวเมื่อปลาโตขึ้น โดยการให้อาหารปลากะพงขาวนั้น ผู้เลี้ยงต้องเป็นคนใจเย็น ค่อยๆให้อาหารทีละน้อย คือค่อยๆโยนอาหารลงบ่อให้ปลากินหมดแล้วค่อยให้ใหม่ และเมื่อปลาเริ่มกินอาหารน้อยลงก็จะหยุดให้อาหาร ทั้งนี้ก็ตามที่ได้กล่าวมาแล้วว่า ปลากะพงขาวเป็นปลาที่มีนิสัยการกินอาหารที่มีชีวิต ดังนั้นปลากะพงขาวจะกินอาหารเฉพาะช่วงที่ชิ้นปลาอยู่ระหว่างผิวน้ำจนถึงก่อนถึงพื้นน้ำ ซึ่งทันทีที่อาหารตกสู่พื้นบ่อหรือพื้นกระชัง ปลากะพงขาวก็จะไม่เก็บกิน ซึ่งอาหารที่เหลือในบ่อก็จะเป็นของเสียทำให้เกิดการหมักหมมกลายเป็นก๊าซพิษต่อไป โดยการให้อาหารจะให้ปลากินวันละ 1 ครั้ง โดยให้เป็นเวลา และในการให้อาหาร ควรผสมวิตามินซีกับอาหารด้วยประมาณสัปดาห์ละครั้ง เพื่อป้องกันปลาไม่ให้สีคล้ำ ซึ่งจะไม่เป็นที่ต้องการของตลาด โดยการผสมก็จะนำวิตามินซีมาคลุกเคล้ากับอาหาร ทิ้งไว้สักครู่ก็นำไปให้ปลากิน
การตลาดและการจำหน่าย
ในการจับปลากะพงขาวขึ้นมาจำหน่าย หากเป็นไปได้ก็ควรจับปลาจำหน่ายทั้งหมด ทั้งนี้เพราะเมื่อจับปลาแล้ว ปลาที่เหลือจะไม่ค่อยกินอาหาร 2-3 วัน เพราะปลามีอาการตกใจ แต่หากเลี้ยงไม่ได้ก็ควรจับช่วงเช้ามืดหรือช่วงใกล้ค่ำ เพราะมีอุณหภูมิต่ำจะทำให้อาการเครียดของปลาน้อยลง สำหรับปลากะพงขาวเป็นปลาที่มักจะถูกรวบรวมเพื่อส่งจำหน่ายในห้างสรรพสินค้าหรือส่งขึ้นโต๊ะจีนตลอดถึงร้านอาหาร ซึ่งการซื้อขายแต่ละครั้งต้องการปริมาณมาก ดังนั้นผู้เลี้ยงจึงควรติดต่อเสียแต่เนิ่นๆ
แม้อาชีพการเลี้ยงปลากะพงขาวจะเป็นเพียงแสงเทียนเล็กๆที่ปลายอุโมงค์ของเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์น้ำในปัจจุบัน แต่ก็น่าจะเป็นอาชีพที่เข้ามาแทนที่อาชีพการเลี้ยงกุ้งทะเลที่กำลังประสบปัญหาในปัจจุบันได้อีกทางเลือกหนึ่ง
|
|
Home
สมัครสมาชิก
แก้ไขข้อมูลส่วนตัว
คำถามที่พบบ่อย
Update
แก้ไขลักษณะหน้าจอ
ข้อความส่วนตัว
VIP Hosting
File2Go
My Game
Unitopic
ไปสู่หน้าหลักของ เว็บบอร์ด
ค้นหา
