| ผู้ที่โพสต์ |
นิตยสารธุรกิจสัตว์น้ำ ::เกาะกระแสนิลอีสาน ผลผลิตขาด คาด...ราคาพุ่งยันสิ้นปี  |
web
โพสต์: 418 |
 โพสต์เมื่อ: 05/03/2008-12:59 GMT+7
จับกระแสปลาน้ำจืด โดยหนุ่มลำมูล
ดูเหมือนว่ายามนี้ ธุรกิจปลาน้ำจืดภาคอีสาน โดยเฉพาะปลานิลดูคึกคักมากเป็นพิเศษ เกษตรกรภาคอื่นหรือผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในวงจรธุรกิจปลาชนิดนี้มุ่งมาให้ความสำคัญ เกาะติด สืบเสาะข่าวคราวความเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา นั่นเป็นเพราะการเกิดภาวะปลานิลขาดตลาด ราคาปลาเนื้อเพิ่มสูงขึ้น และมีแนวโน้มว่าจะปรับตัวเพิ่มขึ้นไปอีกจนถึงปลายปี นับว่าเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นได้ไม่บ่อยนัก อย่างมากก็แค่ปลาขาดเพียงชั่วขณะ ส่วนราคาก็เพิ่มขึ้นเพียงกิโลละไม่เกิน 2 บาท ต่อมาราคาก็ลดต่ำลงมาอีกครั้ง
การเริ่มต้นปี 51 ของวงการปลานิลอีสานดูดีพอสมควร แต่หากมองไปถึงปัจจัยการผลิต โดยเฉพาะอาหารเม็ด ก็พบว่ามีการปรับราคาให้สูงขึ้นเช่นกัน แต่ถึงอย่างไรด้วยราคาปลา ณ ปัจจุบันเป็นที่ดึงดูดใจของเกษตรกร ไม่ต้องห่วงว่าปลาล้น ไม่ต้องกังวลว่าจะขายปลาไม่ได้ เพราะช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่ผู้เลี้ยงแฮปปี้มากที่สุด เกิดการแย่งปลาเนื้อระหว่างพ่อค้าด้วยกันเอง ผู้เลี้ยงเพียงแต่รอรับรายได้เพียงอย่างเดียว และมีการคาดการณ์ว่าราคาปลาจะไม่หยุดเพียงแค่นี้ อาจจะพุ่งสูงขึ้นไปแตะที่ 60 บาทต่อกิโลก็เป็นได้ แต่ก็เป็นเพียงการคาดการณ์ในอนาคต ซึ่งมีความไม่แน่นอน มาดูสถานการณ์อัพเดทล่าสุดกันดีกว่า
ได้รับข้อมูลจากแหล่งข่าวในหลายๆพื้นที่ว่า ปริมาณผลผลิตปลานิลมวลรวมตั้งแต่ก่อนเข้าสู่ช่วงปีเป็นต้นมานั้นลดลงไปเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นผลพวงมาจากตั้งแต่ช่วงปลายปีที่ผ่านมา เกษตรกรเลี้ยงปลาได้ไซส์ตามที่ตลาดต้องการไม่มาก บางส่วนคือโรงเพาะฟักผลิตลูกพันธุ์ออกมาน้อย เนื่องจากสภาพอุณหภูมิต่ำ ไม่เอื้อต่อการฟักไข่ เกษตรกรจึงมีโอกาสในการลงปลาน้อยลง
อีกสาเหตุหนึ่งที่มีผลเป็นอย่างมากต่อปริมาณปลาที่ออกสู่ตลาดคือ การปรับราคาอาหารเม็ดสำเร็จรูปที่สูงขึ้นมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปลายปีที่ผ่านมา ในช่วงนั้นเกษตรกรที่ลงปลาแล้วได้ไซส์ตามที่ตลาดต้องการ แต่ราคาปลาเนื้อไม่กระเตื้อง เมื่อจับแล้ว หลายรายลดปริมาณการเลี้ยงลง และอีกหลายรายถึงขนาดชะลอการเลี้ยงลงไปเลย ทั้งนี้เพราะสู้ราคาอาหารที่นับวันมีแต่จะเพิ่มขึ้นไม่ไหว แต่ส่วนใหญ่แล้วเหตุการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้นกับเกษตรกรรายย่อยที่มีพื้นที่การเลี้ยงไม่มากนัก สำหรับรายใหญ่และเกษตรกรที่รวมกลุ่มกันก็ยังดำเนินธุรกิจกันอยู่ ทั้งนี้ด้วยศักยภาพด้านอำนาจในการซื้ออาหารได้ในราคาพิเศษ
นั่นเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผลผลิตปลาตั้งแต่ต้นปีออกมาน้อย ส่งผลต่อเนื่องไปยังราคาที่สูงขึ้นกว่าปีที่แล้ว เห็นได้ชัดเจนที่สุดคือภาคอีสาน แต่ก็ใช่ว่าราคาในแต่ละพื้นที่จะเท่ากัน ซึ่ง ณ วันนี้(21 ก.พ.51)ปลาไซส์กลางบริเวณอีสานตอนกลางมีราคาหน้ากระชัง 45 บาท ส่งแม่ค้า 50-52 กว่าจะไปถึงผู้บริโภคปลีกย่อยก็ตกกิโลละ 65-70 บาท เช่นเดียวกับแหล่งผลิตทางตอนใต้ของภาคเช่นโคราชหรือชัยภูมิก็มีราคาใกล้เคียงกับทางอีสานตอนกลางคือหน้ากระชังประมาณ 45 บาท ส่ง 50 บาท แต่สำหรับโซนอีสานเหนือเช่นหนองคายและมุกดาหารราคาหน้ากระชังกลับพุ่งขึ้นไปเกาะที่ 50-53 บาทต่อกิโล จะเห็นได้ว่าช่องว่างระหว่างราคาทั้ง 2 แหล่งแตกต่างกันกิโลละ 5-7 บาท ซึ่งมันต้องมีสาเหตุ
สิ่งแรกที่เห็นได้คือผู้รับซื้อ กล่าวคือขอนแก่นและจังหวัดใกล้เคียงกระจายผลผลิตปลาเนื้อภายในจังหวัด ราคาจึงควรอยู่ที่ระดับนี้ โดยผู้เลี้ยงจะเลี้ยงปลาเข้ากับโครงการคอนแทรคฯของบริษัทอาหาร โดยมีเอเย่นต์เป็นผู้จับจากหน้ากระชังในราคา 45 บาทแล้วปล่อยให้แม่ค้าประมาณ 50 บาท ส่วนสาเหตุที่เอเย่นต์ทางหนองคายและมุกดาหารสามารถจับจากหน้ากระชังได้ในราคาสูงถึง 50-53 บาทนั้นเป็นเพราะความแตกต่างของตลาดปลายทาง นอกจากผลผลิตส่วนใหญ่กระจายตัวภายในจังหวัดใกล้เคียงแล้ว บางส่วนถูกโยกข้ามฝั่งลาว ซึ่งปลานิลที่นั่นมีราคาสูง ข้อมูลล่าเมื่อไปถึงฝั่งลาวจะมีราคาแตะที่ 64 บาทต่อกิโล เป็นเหตุผลพอที่เอเย่นต์สามารถรับซื้อได้ในราคาดังกล่าว
ในปัจจุบันความต้องการปลานิลของตลาดผู้บริโภคในภาคอีสานเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะปลาไซส์ใหญ่ตั้งแต่ 8 ขีดขึ้นไป แต่เนื่องจากในช่วงไตรมาสที่ 3 ต่อเนื่องไตรมาสที่ 4 ของปีที่ผ่านมา ผู้เลี้ยงปลาหลายรายลดพื้นที่การเลี้ยงลง บางส่วนเกิดจากข้อจำกัดด้านสภาพอุณหภูมิและพื้นที่การเลี้ยง ส่งผลให้ปลาเนื้อที่จะออกสู่ตลาดในช่วงนี้ลดลง สวนทางกับความต้องการปลาไซส์ใหญ่ของกลุ่มผู้บริโภคดังกล่าว เพราะฉะนั้นเมื่อไซส์ใหญ่หายาก ก็พุ่งมาที่ปลาไซส์กลางตั้งแต่ 5-8 ขีด ซึ่งพอที่จะสามารถทดแทนกันได้ ดังนั้นปลาที่ออกสู่ตลาดในช่วงเวลานี้จึงเป็นปลาที่เลี้ยงผ่านช่วงหนาวมาตั้งแต่ปลายปีที่ผ่านมา แต่ภาพรวมอีสานโดยส่วนใหญ่ ปลาที่ขาดมากที่สุดคือไซส์ใหญ่ แต่หากเจาะลึกลงในรายละเอียดของแต่ละจังหวัดกลับพบว่า หนองคายและจังหวัดรอบข้างเป็นจังหวัดที่ประสบกับภาวะปลาขาดตลาดในทุกไซส์ แตกต่างจากจังหวัดอื่นๆที่โดยส่วนมากปลาไซส์เล็กก็ยังพอมีอยู่บ้างจะขาดก็เพียงไซส์ใหญ่เท่านั้น
หากมองจากความเคลื่อนไหวด้านราคาดังกล่าว ก็นับได้ว่าน่าจะเป็นสัญญาณที่ดีต่อเกษตรกร ถึงแม้ว่าราคาปลาเนื้อแต่ละแหล่งจะแตกต่างกัน แต่เมื่อมองในภาพรวมก็ถือว่าโอเค เกษตรกรรู้สึกดีกับราคาที่สูงในปัจจุบัน แต่หากนำไปเปรียบเทียบกับอาหารเม็ดสำเร็จรูปที่ปรับราคาให้สูงอยู่อย่างต่อเนื่องแล้ว ช่องว่างระหว่างต้นทุนกับราคาปลาก็ยังเท่าเดิม หรือช่องว่างอาจจะแคบลงไปอีก เพราะฉะนั้นผู้เลี้ยงอย่าได้ดีใจมากจนเกินไป
เมื่อราคาปลาสูง ถึงแม้ราคาอาหารจะสูงตามไปด้วย ซึ่งเกิดจากปลาขาดตลาด โดยเฉพาะปลาไซส์ใหญ่ แน่นอนว่าต้องส่งผลต่อเกษตรกรเรื่องการเพิ่มพื้นที่เลี้ยง แต่ติดปัญหาคือ เกษตรกรหลายรายไม่มีทุนเลี้ยง โดยเฉพาะอาหารเม็ดสำเร็จรูปที่เป็นปัจจัยหลักต่อการเจริญเติบโต ซึ่งหากเป็นเช่นในอดีตที่ผ่านมา เกษตรกรสามารถขอเครดิตจากเอเย่นต์ได้ ระยะเวลาก็ตามแต่จะตกลง อาจจะเป็นเดือน 2 เดือน หรือตอนจับปลาเนื้อไปแล้ว แต่ในปัจจุบันสถานการณ์ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงคือ ไม่มีการปล่อยเครดิตให้แก่ผู้เลี้ยง หรือปล่อยระยะเวลาให้สั้นลง เอเย่นต์หลายๆรายให้เหตุผลซึ่งเกิดขึ้นมาโดยตลอดว่า เก็บเงินลำบาก กว่าจะจ่ายต้องรอหลายเดือน ทำให้ระบบเงินหมุนไม่ทัน เหล่าเอเย่นต์ทั้งหลายจึงจำเป็นต้องให้ผู้เลี้ยงจ่ายค่าอาหารเป็นเงินสดในทันที และก็ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ระบบเครดิตจะกลับมาอีกครั้ง
ดังนั้นผู้ที่จะปล่อยลูกพันธุ์ลงเลี้ยงได้ในปัจจุบันจึงต้องเป็นรายใหญ่จริงๆเพราะมีต้นทุนในการเลี้ยง ส่วนรายย่อยนั้นขอกล่าวว่ามีโอกาสน้อย เพราะฉะนั้นปริมาณปลาที่ออกสู่ตลาดในปัจจุบันจนถึงอีก 4-5 เดือนข้างหน้าก็คงมีปริมาณน้อยอยู่ ราคาก็น่าจะทรงตัวอยู่ แต่ถ้าหากการให้เครดิตกลับมาสู่ระบบการเลี้ยงเร็วขึ้น เกษตรกรรายย่อยก็จะสามารถเลี้ยงปลาได้เพิ่มขึ้น ย่อมส่งผลให้มีปลาเนื้อออกสู่ตลาดเพิ่มขึ้นแน่นอน
เมื่อรายย่อยเลี้ยงน้อยลง บวกกับราคาปลาที่สูงขึ้น ซึ่งนอกจากเกษตรกรรายใหญ่ที่มีศักยภาพเพียงพอในการเลี้ยงแล้ว เอเย่นต์เองก็เริ่มตัดลูกกระชังออกไป และขยายพื้นที่เลี้ยงเองไปเลย เพราะยังไงก็มีอาหารอยู่ในมือเองอยู่แล้ว การจ่ายเงินค่าอาหารแก่บริษัทก็ยังเป็นระบบเครดิตเหมือนเดิม เพราะฉะนั้นโดยภาพรวมทั้งภาคอีสาน ส่วนใหญ่เอเย่นต์จะเพิ่มพื้นที่เลี้ยง โดยจับเอง ขายเอง ทำให้ปลาที่จับจากลูกกระชังน้อยลง ไม่ต้องเสียค่าส่วนต่างตรงนั้น การกระทำเช่นนี้สมควรหรือไม่ หากยอมปล่อยเครดิตให้ลูกกระชังบ้างโดยคิดดอกเบี้ยในอัตราที่เหมาะสม ก็น่าจะทำให้การเลี้ยงปลามองเป็นระบบมากขึ้นคือผู้เลี้ยง ผู้จับ ผู้ซื้อ ไม่ใช่เหลือแค่ผู้เลี้ยงที่จับเองและผู้ซื้อเท่านั้น ส่วนเอเย่นต์ที่ยอมปล่อยเครดิตให้ลูกกระชังนั้นกล่าวว่า เป็นเพราะช่วงนี้ปลาขาดตลาดเป็นจำนวนมาก หากไม่ยอมปล่อยเครดิตก็เท่ากับว่าไม่มีปลาส่ง ก็จะทำให้ขาดรายได้ตรงส่วนนั้นออกไปอีก สำหรับข้อดีอีกข้อที่เอเย่นต์หลายรายปฎิบัติต่อลูกกระชังคือจับปลาโดยไม่มีการตัดน้ำ ทำให้ลูกกระชังได้รับเงินไปเต็มๆ
ท่าทีที่เกษตรกรมีความต้องการปล่อยลูกพันธุ์ในช่วงนี้มากที่สุด นอกจากราคาปลาแล้ว ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมก็มีผลต่อการตัดสินใจ โดยในช่วงนี้ภาคอีสานยังพอมีน้ำสำหรับเลี้ยงปลาได้ แต่หากผ่านพ้นไปจนถึงช่วงแล้งในเดือนเมษายน ปัญหาการขาดแคลนแหล่งน้ำจะเกิดขึ้นทันทีในบางพื้นที่ เพราะฉะนั้นหากไม่เลี้ยงในช่วงนี้ก็ต้องรอเลี้ยงอีกครั้งในช่วงหน้าน้ำหลากไปเลย พื้นที่ที่มีปัญหาด้านแหล่งน้ำที่พบเห็นมาโดยตลอดเช่น แม่น้ำโขง เป็นปกติของทุกปีที่บางช่วงของแม่น้ำมีระดับน้ำต่ำกว่าที่จะเลี้ยงปลากระชังได้ บางแห่งแห้งขอดจนขนาดเดินข้ามฝั่งไปมาระหว่างไทยกับลาวได้ ส่วนพื้นที่อื่นๆเช่นแม่น้ำพอง บริเวณเขื่อนลำปาว หรือแม่น้ำชี จะมีบางช่วงเวลาที่มีการปิดน้ำ น้ำแห้ง เลี้ยงปลาไม่ได้ แต่ก็ยังมีบางช่วงที่ระดับน้ำยังปกติ เพียงแต่เป็นน้ำนิ่ง ซึ่งจะไม่ไหลเหมือนเช่นก่อนการปิดน้ำ เกษตรกรก็ยังสามารถเลี้ยงปลากระชังบริเวณน้ำนิ่งได้ แต่มีการเจริญเติบโตช้าเท่านั้นเอง เพราะฉะนั้นเกษตรกรจึงมีความต้องการลงลูกพันธุ์ในช่วงต้นปีที่ยังมีน้ำนั่นเอง แต่ก็ยังติดปัญหาเรื่องเครดิตอาหารดังกล่าว ก็เลยทำให้รายย่อยต้องรอไปอีกนาน
ราคาปลาที่สูงขึ้นดังกล่าว ส่งผลกระทบต่อธุรกิจจับปลาส่งแม่ค้า ซึ่งหากใครที่สามารถส่งปลาได้ในปริมาณมากก็เท่ากับว่าจะได้ส่วนต่างเพิ่มขึ้นไปอีก ก็เลยเกิดสงครามย่อยระหว่างเอเย่นต์ด้วยกันเองคือลดราคาส่งแม่ค้าซึ่งคนในวงการก็น่าจะรู้ๆกันอยู่ สมมุติว่าโดยปกติทั่วไปราคาจับหน้ากระชังอยู่ที่ 45 บาท ส่งแม่ค้า 50 บาท แต่ก็ได้เกิดการแข่งขันกันเองคือ จับ 45 บาท ส่งแม่ค้า 48 บาท แม่ค้าก็ต้องเลือกซื้อที่ 48 บาท หากถามว่าเอเย่นต์ยอมเสียกิโลละ 2 บาททำไม คำตอบคือการดั๊มราคาลงมานั้น จะทำให้แม่ค้าเข้ามามากขึ้น ส่วนต่างที่หายไปนั้นหากเทียบกับปริมาณแล้วถือว่าคุ้มค่ามาก อีกอย่างจะส่งผลต่อถึงการทำธุรกิจในครั้งต่อๆไปด้วย ซึ่งเรื่องนี้เอเย่นต์หลายๆแหล่งย่อมรู้ดีว่าใครทำอะไรที่ไหนบ้าง
ที่กล่าวมานี้เกิดขึ้นมาจากการที่ปลาขาดตลาด โดยเฉพาะไซส์ใหญ่ การแข่งขันกันส่งปลาจึงเกิดขึ้นเป็นธรรมดา และถึงแม้ว่าในขณะนี้จะมีปลาเป็นปริมาณมากเท่าใดก็ยังไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาด เมื่อปริมาณปลาที่ผลิตในพื้นที่เลี้ยงภาคอีสานไม่เพียงพอ ก็เลยทำให้ต้องนำปลาจากแหล่งผลิตอื่นๆเข้ามา โดยส่วนมากจะเป็นปลาจากภาคกลาง เช่นนครปฐมและสุพรรณบุรี ซึ่งเป็นแหล่งผลิตปลานิลแหล่งใหญ่ของภูมิภาคนี้ การนำปลาจากภาคกลางไปจำหน่ายยังภาคอีสานแน่นอนว่าจะต้องสิ้นเปลืองค่าขนส่ง แต่ด้วยราคาที่เป็นอยู่บวกกับราคาปลาภาคกลางที่ไม่สูงมากนัก ก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจ การขนส่งปลาน็อคไปยังอีสานเป็นเรื่องปกติที่พบเห็นเป็นประจำ แต่หากขนส่งปลาอ๊อกระยะทางหลายร้อยกิโลและใช้เวลาเดินทางนานกว่า 12 ชั่วโมง ไม่ใช่เรื่องง่ายแน่ คนจับปลารายหนึ่งกล่าวว่าเป็นครั้งแรกที่ขนส่งปลาอ๊อกในระยะทางไกลขนาดนี้ หากถามว่าเสี่ยงไหมก็ต้องตอบว่ายอมเสี่ยง เพราะราคาปลาที่ตลาดปลายทางนั้นล่อตาล่อใจเหลือเกิน
หลายๆกรณีที่เป็นสาเหตุทำให้ปลาอีสานขาดตลาด โดยเฉพาะไซส์ใหญ่ 8 ขีดขึ้นไป มีความจำเป็นต้องมีการจับปลาไซส์กลางร่วมแจมเข้าไปด้วย โดยให้ราคาเท่ากันกับไซส์ใหญ่ เป็นสัญญาณที่ดีต่อเกษตรกรที่ต้องรีบกอบโกยผลประโยชน์ให้เร็วที่สุด ถึงแม้ว่าความต้องการปลาในอีสานจะเปรียบเทียบเป็นปริมาณไม่ได้ แต่สิ่งที่แน่นอนคือปลาทุกไซส์สามารถจำหน่ายได้ถ้าไม่เล็กจนเกินไป เห็นได้จากผู้เลี้ยงหลายรายที่เลี้ยงปลากระชัง 3 เดือนจับได้ไซส์ 5 ขีดส่งตลาดได้
สถานการณ์ปลานิลขาดตลาดดังกล่าวไม่เพียงเกิดขึ้นในช่วงเวลาปัจจุบันเท่านั้น มีการคาดการณ์จากบรรดาเอเย่นต์ว่า ปลาขาดตลาดอาจลากยาวไปจนถึงกลางปีหรือนานถึงปลายปี เพราะฉะนั้นราคาก็จะยังทรงตัวอยู่ในระดับนี้ หรืออาจพุ่งสูงขึ้นไปถึง 60 บาทต่อกิโลก็เป็นได้ นอกเสียจากว่ามีการเลี้ยงเพิ่มขึ้น ปริมาณผลผลิตเพิ่มขึ้น ก็อาจจะส่งผลต่อราคาบ้าง แต่จะเป็นเช่นนั้นได้ก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าเกษตรกรมีศักยภาพด้านเงินทุนในการเลี้ยงมากน้อยแค่ไหน เพราะตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เอเย่นต์ไม่ยอมปล่อยเครดิตให้เกษตรกรเลย เท่าที่เกษตรกรรายย่อยทำได้ดีที่สุดในตอนนี้คือทยอยซื้ออาหารเม็ดด้วยเงินสด ซึ่งราคาสูงกว่าซื้อคราวละมากๆ ทำให้บวกต้นทุนเข้าไปอีก แก้ไขได้โดยเมื่อได้เครดิตจากเอเย่นต์แล้ว เกษตรกรควรจ่ายค่าอาหารให้ครบตามจำนวนและระยะเวลาที่ได้ตกลงกันไว้ ซึ่งจะเป็นการง่ายต่อการขอเครดิตในครั้งต่อๆไป
หากการคาดการณ์ด้านราคาทั้งหมดที่กล่าวมาเป็นจริง จะทำให้เกิดผู้เลี้ยงปลานิลรายใหญ่เพิ่มมากขึ้น เมื่อผลผลิตออกมาเพิ่มขึ้นจะส่งผลกระทบต่อราคา แต่ดูจากความต้องการปลาแล้ว ถึงแม้ว่าจะเกิดรายใหญ่ขึ้นหลายราย ก็ยังเชื่อว่าปริมาณไม่เพียงพอกับความต้องการ นอกจากจากใหญ่และรายย่อยมีโอกาสลงลูกพันธุ์และเลี้ยงเต็มสูบเหมือนดังเช่นที่ผ่านมา
นับว่าวงการปลานิลอีสานออกสตาร์ทได้ดีตั้งแต่ต้นปี 51 จากสถานการณ์ที่เป็นอยู่ก็น่าจะเป็นสัญญาณบวกอันดีแก่เกษตรกรที่มีผลผลิตอยู่ในมือ ราคาปลาเนื้อที่พุ่งสูงขึ้นอาจจะล่อตาล่อใจแก่ผู้เลี้ยง เพียงแต่รายย่อยอาจจะมีทุนในการเลี้ยงไม่มากนัก เพราะติดปัญหาตรงที่เอเย่นต์ไม่ยอมปล่อยเครดิต หากจะเลี้ยงก็ต้องนำเงินสดไปแลกอาหารเม็ด ถึงอย่างไรก่อนลงมือเลี้ยงเกษตรกรต้องวิเคราะห์ปัจจัยหลายด้านร่วมด้วย ถึงแม้ว่าราคาปลาจะสูงขึ้น แต่อย่าลืมว่าก็มีการปรับราคาอาหารเม็ดขึ้นอยู่อยู่อย่างต่อเนื่องเช่นกัน ไม่รวมปัจจัยการผลิตอื่นๆ ก็ลองคำนวณดูว่าช่องว่างระหว่างราคาปลาที่จะออกในอนาคตกับต้นทุนการผลิตห่างกันมากน้อยเพียงใด
|
|
Home
สมัครสมาชิก
แก้ไขข้อมูลส่วนตัว
คำถามที่พบบ่อย
Update
แก้ไขลักษณะหน้าจอ
ข้อความส่วนตัว
VIP Hosting
File2Go
My Game
Unitopic
ไปสู่หน้าหลักของ เว็บบอร์ด
ค้นหา
